W środku nocy budzi Cię głośne stękanie, postękiwanie i sapanie dochodzące z łóżeczka. Dziecko jest czerwone na buzi, napina brzuszek, podkurcza nóżki i wygląda, jakby cierpiało. Kilka minut później oddaje miękki, żółty stolec i natychmiast zasypia z błogim uśmiechem. Zjawisko to w pediatrii nosi nazwę dyschezji niemowlęcej (ang. grunting baby syndrome).
Choć wygląda to dramatycznie, jest to całkowicie naturalny etap nauki koordynacji nerwowo-mięśniowej.
Dyschezja Niemowlęca a Prawdziwe Zaparcie
Porównanie Objawów Dyschezji i Zaparcia
Cecha
Dyschezja Niemowlęca (Stękanie)
Prawdziwe Zaparcie
Konsystencja stolca
Miękka, papkowata, płynna (żółta/musztardowa)
Twarde, zbite, suche bobki lub kule
Czas prężenia się
10 – 20 minut stękania przed wypróżnieniem
Wielodniowy brak stolca i ból brzuszka
Ogólny stan dziecka
Radosne, dobrze przybiera na wadze, ma apetyt
Brak apetytu, wzdęty i twardy brzuch
Leczenie
Czas i cierpliwość; mija bez ingerencji
Wymagana konsultacja z pediatrą
Czy pomaga stymulacja termometrem lub rurką?
Lekarze zdecydowanie odradzają mechaniczną stymulację odbytu. Może ona rozleniwić mięśnie i opóźnić wykształcenie naturalnego odruchu wypróżniania.